Έστω και καθυστερημένα θα ήθελα να διαθέσω κάποιο χρόνο για να γράψω για αυτές τις αξέχαστες 4 μέρες που είχα την τύχη να περάσω σε αυτό το τόσο όμορφο νησί ελπίζωντας να μην ξεχάσω ούτε λεπτομέρεια! :)
Για την ακρίβεια μου φαίνεται σαν χθες που ετοιμαζόμουν στο σπίτι μου για να φύγω, ανυποψίαστη ακόμη για το πόσο όμορφα θα περνούσα!
Ως συνήθως τα είχα αφήσει όλα για τελευταία στιγμή! Αυτό βέβαια είχε ως αποτέλεσμα να μην κοιμηθώ πολύ πριν φύγω...μέγα λάθος βέβαια, ποιος κοιμάται στην εκδρομή; =P
Κανονικά το πλοίο μας θα έφευγε στις 12 το βράδυ, αλλά κλασική ατυχία, πέσαμε στην απεργία και η ώρα αναχώρησης έγινε 6 το πρωί! Το θέμα είναι ότι λέω συνέχεια: Έχουμε Χρόνο! Με αποτέλεσμα στο τέλος να μην Έχουμε Χρόνο! =P
Έτσι με τα χίλια ζόρια κατάφερα να κοιμηθώ στις 2..Ξύπνησα στις 4, πολύ ξεκουράστηκα!
Όταν πήγα στο λιμάνι είδα όλα τα παιδιά μαζί...Τι ωραίοοο :D Δεν είχα ξαναπάει εκδρομή που να διαρκεί περισσότερο από 1 μέρα! Και έτσι μου φαινόταν τόσο τέλειο που θα ήμουν επι 4 μέρες μονάχα με αυτά τα παιδιά!
Το πλοίο τελικά έφυγε στις 7. Κλασικά στο πλοίο αρχικά περιφερόμασταν συνέχεια! Οι περισσότεροι φορώντας βέβαια και τις μπλούζες της εκδρομής! Ε πώς!...Αφού κάναμε το καθιερωμένο tour οι επόμενες 5 ώρες πέρασαν παίζοντας χαρτιά, μιλώντας στο τηλέφωνο, διαβάζοντας ένα βιβλίο του θεού (Dan Brown)...Πάντως σίγουρα δε βαρέθηκα! Άλλωστε είχαμε ξεκινήσει.
Όταν φτάσαμε στο λιμάνι συνειδητοποιήσαμε και πόσα άλλα σχολεία είχαν έρθει παράλληλα με μας. Γινόταν απλά ένας χαμός.
Μπήκαμε στο λεωφορείο μας και μας πήγαν στο ξενοδοχείο, το οποίο βρισκόταν 10' μακριά. Στο δρόμο παρατηρούσαμε τα τείχη...Πόσο τέλεια...Όλο πέτρα...Αχ...
Μόλις φτάσαμε και στο ξενοδοχείο, το οποίο ήταν και ψιλό τεράστιο(!) είχαμε μείνει με λίγο ανοιχτό το στόμα! Ήταν τόσο τέλειο! Ειδικά μέσα! Πολυτελές, με 3 πισίνες, 2 εστιατόρια, ένα μαγαζί, γυμναστήριο και πιθανότατα και άλλα πολλά που δεν προλάβαμε ανακαλύψουμε!
Αρχικά μπήκαμε όλοι μες στη χαρά (!) στα δωματιά μας, (εγώ ήμουν στο 161 <3) αν και εντάξει αυτά δεν είχαν κάτι το ιδιαίτερο, ποιος νοιάζεται άλλωστε; Μπαινοβγαίναμε στα μπαλκόνια χωρίς λόγο! Απλά ήταν τόσο όμορφα! Μετά από μία περίπου ώρα φύγαμε για να πάμε για φαγητό και ύστερα θα ξεκινούσαμε την πρώτη μας περιήγηση!...
Το πρώτο μέρος που επισκεφτήκαμε ήταν ένα στάδιο. Περιττό να πω τη μουρμούρα ρίξαμε όλοι αρχικά! Αλλά υπάρχει τίποτα άσχημο στη Ρόδο; Γύρω από το στάδιο έβλεπες μόνο δεκάδες επιβλητικά δέντρα! Τραβήξαμε φωτογραφίες και μετά 5-6 άτομα έκανα αγώνα τρεξίματος =P Πολύ "λύκειο" καταστάσεις! :D Έπειτα η "εξερευνησή" μας τελείωσε με μία βόλτα στην πανέμορφη Παλιά Πόλη, αυτή με τις πέτρες που λεγαμε; =P Είχαμε περίπου 2 ώρες ελεύθερες εκεί αλλά δεν είχαμε και τι να κάνουμε. Στην αρχή σκορπιστήκαμε όλοι μέχρι να ανακαλύψουμε πως ελάχιστα μαγαζιά ήταν ανοιχτά και ο καιρός δε βοηθούσε ιδιαίτερα. Έτσι λες και είμασταν συννενοημένοι βρεθήκαμε σχεδόν ταυτόχρονα όλοι και πάλι στην πλατεία και σαν πτώματα που είμασταν κάτσαμε σε κάτι σκαλιά και μιλούσαμε μέχρι να φύγουμε.
Όταν γυρίσαμε στο ξενοδοχείο φυσικά όλη η κούραση είχε εξαφανιστεί ως δια μαγείας! Φάγαμε το πρώτο μας δείπνο μένοντας και λίγο με το στόμα ανοιχτό γιατί περα από την ποικιλία των κυρίων γευμάτων υπήρχε κ ποικιλία γλυκών! Δε θέλω να θυμάμαι γιατί στεναχωριέμαι! =Ρ
Γυρνώντας στο δωμάτιο κλασικά γκρινιάζαμε γιατί θέλαμε να βγούμε! Αφού είχαμε ξαπλώσει απορώντας τι θα κάνουμε τόσες ώρες, (ποιος είχε όρεξη άλλωστε να κοιμηθεί πρώτη μέρα;), ακούσαμε τον χαρακτηριστικό ήχο ένος μπουζουκιού! =Ρ Ένας συμμαθητής μου είχε έρθει πλήρως εξοπλισμένος! Είχε φέρει μπουζούκι, laptop, ενισχυτή, μικρόφωνο...Βγήκαμε λοιπόν όλοι κ πάλι στα μπαλκόνια! Γελούσαμε με τις ηλιθιότητες που έλεγαν, δίπλα μας έμεναν τα πιο.."ότι να'ναι" παιδιά του σχολείου, αλλά καθώς πέρναγε η ώρα μαζευτήκαμε σχεδόν όλοι στο δικό τους δωμάτιο. Αρχίσαμε να χορεύουμε και να τραγουδάμε στο μπαλκόνι, πως δε βρεθήκαμε κάτω ένας Brian το ξέρει! Βεβαίως είχαμε και τις παρατηρήσεις μας για τη φασαρία αλλά όχι τίποτα ιδιαίτερο, συνεχίζαμε ακάθεκτοι! Μέχρι και οι καθηγητές μας ήρθαν και χόρευαν! Τα άλλα σχολεία είχαν βγει έξω και μας κοίταζαν ενώ θυμάμαι και ένα που χόρευαν χωρίς μουσική! =Ρ
Ακούγωντας από λαϊκά έως και τα πιο mainstream τραγούδια πέρασε η ώρα...Βασικά θυμάμαι χαρακτηριστικά και κάποια στιγμή που ακούσαμε τα πιο άκυρα τραγούδια! Mazoo and the zoo μέχρι και ένα του Τσαλίκη πανάρχαιο που το χόρεψε και ένας συμμαθητής μου με μεγάλη επιτυχία :P Αυτό κράτησε δυστυχώς μέχρι τις 12...Γιατί τότε άρχισαν οι πραγματικές επιπλήξεις! Καλά και εμείς βέβαια είχαμε κουραστεί. Τόσες ώρες ξύπνιοι να περπατάμε και τόσες ώρες να χορεύουμε...Άσχετα που κανείς δεν το παραδεχόταν!
Πιστεύω ότι αυτή ήταν η καλύτερη βραδιά που ζήσαμε εκεί γιατί είμασταν τόσο ενωμένοι. Εκείνο το βράδυ δε χωρούσε μουσικές διαφορές αλλά ούτε και αντιπάθιες.
